suriname Naar Voorpagina

  


   
ONDERDELEN
MariŽnburg
 suriname  MariŽnburg 1
 suriname  MariŽnburg 2
 suriname  MariŽnburg 3
 suriname  MariŽnburg 4

ONDERWERPEN
Geschiedenis
 suriname  Immigratie Algemeen
 suriname  Javaanse immigratie
 suriname  Donko's tot Guides
 suriname  Brieven v. Wetten
 suriname  Suriname bevolkt
 suriname  Slavernij
 suriname  De 20 ste eeuw
 suriname  Indianen (oorspr.)
 suriname  Paramaribo
 suriname  Albina
 suriname  MariŽnburg
 suriname  Oude kaarten
 suriname  Archieven-wijzer
 suriname  Post en postzegels
 suriname  Batavia
 suriname  Goslar
 suriname  Goud-zaken
 suriname  Geld-zaken
 suriname  Het Park
 suriname  Korps Politie
 suriname  Treinen
 suriname  Forten
 suriname  Westgrens
 suriname  Samenvattingen
     ( Engels )


AFDELINGEN
  suriname Algemeen
 suriname De Douane
  suriname Telefoonboek
  suriname Bevolking
  suriname Distrikten
  suriname Reis info
  suriname Cultureel erfgoed
  suriname Geschiedenis
  suriname Foto's
  suriname Natuur
  suriname Personen
  suriname Koken / recepten
  suriname Vragen over NIBA
  suriname Wat is ANDA

     
SURINAME  surinameAFDELINGEN - suriname Geschiedenis - - MariŽnburg

 suriname . NU terug
 

Bron: Dr. André Loor; MariŽnburg 100 jaar.


    MARIËNBURG

In de twintigste eeuw bleef de plantagelandbouw in Suriname achteruitgaan en ook het aantal suikerplantages liep steeds verder terug. MariŽnburg kon zich echter handhaven en bleef de grootste plantage van ons land. Zelfs werd in 1922 en 1923 de fabriek geheel vernieuwd. De onderneming had toen ongeveer 1200 ha in cultuur en de suikerproductie bedroeg ongeveer 6000 ton, waarvan twee derde deel werd verscheept naar Amsterdam.
Vermeldenswaard is dat in deze tijd weer een poging gewaagd werd om door cane-farming de gedachte van de Usine Centrale nieuw leven in te blazen. Zonder succes.

MariŽnburg was en bleef een wereldje op zichzelf met eigen arbeiderswoningen, een eigen ziekenhuis en eigen winkels. Zelfs had het bedrijf eigen geld, dat echter alleen op MariŽnburg gebruikt kon worden. De plantage had zijn eigen sociaal leven. Bijvoorbeeld de feesten van de arbeiders in de kampong en de feesten van de staf in hun recreatiegebouw: Vaak ook was MariŽnburg de gastheer van bezoekers uit Paramaribo of uit het buitenland.
Wie vroeger van Paramaribo naar MariŽnburg wilde gaan moest dit doen met de rivierboot die aanlegde bij de magazijnen van het bedrijf aan de Commewijne. Later werd het ook mogelijk om over te steken naar Jagtlust of Voorburg en van daaruit over land verder te trekken naar MariŽnburg.

Belwaarde a/d suriname rivier
Nog later werd Belwaarde aan de Surinamerivier de inlaadhaven van MariŽnburg. Deze plaats werd met de fabriek verbonden door een spoorweg. Men kon dan oversteken naar Belwaarde en met de trein Zijn weg vervolgen.

In de twintiger jaren werd de veerdienst Paramaribo- Meerzorg in gebruik gesteld en nu was het reizen naar MariŽnburg gemakkelijk geworden.

Oversteken met het veer en met de auto of de fiets verder. Na de Tweede Wereldoorlog opende Kersten een busdienst die Meerzorg verbond met MariŽnburg en in de jaren daarna werd deze taak overgenomen door de vele bushouders die nu nog de dienst onderhouden.

De economische wereldcrisis van de dertiger jaren bracht ook voor MariŽnburg grote problemen. De prijs van suiker daalde op de wereldmarkt tot fl. 2.50 per zak van 100 kg. Van de 5 suikerplantages die er toen nog waren in Suriname moesten twee hun poorten sluiten.
Maar MariŽnburg overleefde ook deze crisis.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog moesten veel arbeiders van MariŽnburg hun militaire dienstplicht gaan vervullen, ze moesten in de schutterij. Door het arbeiderstekort dat zo ontstond werd de productie sterk ingekrompen en toen gebeurde wat nog nooit eerder gebeurd was in onze geschiedenis : mensen moesten in de rij gaan staan voor een pondje suiker. Suiker was op de bon. Maar MariŽnburg bleef zich handhaven, ook toen in de jaren na de oorlog eerst Alliance en later ook Waterloo het bedrijf opdoekten.

MariŽnburg handhaafde zich niet alleen, maar deed ook aan vernieuwing. In 1954 werd de nieuwe stijlerij in gebruik genomen. Drie jaar later kreeg MariŽnburg de beschikking over een raffinage-installatie, zodat ook witte suiker geleverd kon worden.
De N.H.M., de eigenares van de onderneming, was intussen bijna volledig een bankinstelling geworden en in 1964 verkocht zij de onderneming voor meer dan vier miljoen gulden aan de N.V. Rubber Cultuur Maatschappij Amsterdam.



suriname . NU  naar boven



Ontwerp © Webteam Suriname - Afdeling Suriname - Zwartenhovenbrugstraat - Paramaribo -
Last update:






   ††