Google
 
Web Suriname.NU
U kunt nu ook alleen binnen  ANDA Suriname  zoeken
      ·       Suriname Gastenboek       ·       Geef u hier op voor SuriMagazine   
   





   
ONDERDELEN
INDIANEN
 suriname.nu  De oorsprong
 suriname.nu  Landbouw/migratie
 suriname.nu  Arowakken
 suriname.nu  De Caraiben
 suriname.nu  De Waraus
 suriname.nu  De Trio's
 suriname.nu  De Oayanas
 suriname.nu  Mythen en sagen
 suriname.nu  Europees contact

ONDERWERPEN
Geschiedenis
 suriname.nu  Immigratie Algemeen
 suriname.nu  Javaanse immigratie
 suriname.nu  Donko's tot Guides
 suriname.nu  Brieven v. Wetten
 suriname.nu  Suriname bevolkt
 suriname.nu  Slavernij
 suriname.nu  De 20 ste eeuw
 suriname.nu  Indianen (oorspr.)
 suriname.nu  Paramaribo
 suriname.nu  Albina
 suriname.nu  MariŽnburg
 suriname.nu  Oude kaarten
 suriname.nu  Archieven-wijzer
 suriname.nu  Post en postzegels
 suriname.nu  Batavia
 suriname.nu  Goslar
 suriname.nu  Goud-zaken
 suriname.nu  Geld-zaken
 suriname.nu  Het Park
 suriname.nu  Korps Politie
 suriname.nu  Treinen
 suriname.nu  Forten
 suriname.nu  Westgrens
 suriname.nu  Samenvattingen
     ( Engels )


AFDELINGEN
   Algemeen
  De Douane
   Telefoonboek
   Bevolking
   Distrikten
   Reis info
   Cultureel erfgoed
   Geschiedenis
   Foto's
   Natuur
   Personen
   Koken / recepten
   Vragen over NIBA
   Wat is ANDA

     
SURINAME  AFDELINGEN -  Geschiedenis - - Indianen, Inheemsen

 suriname . NU terug
 

Indianen, Inheemsen

Contact met Europa

Wat is er in het gemoed van de Indiaan omgegaan toen de eerste berichten in het binnenland doordrongen van vreemde vaartuigen die aan de kust waren gezien? En toen daarna de berichten van het eerste contact en de eerste vestiging volgden? Hoe dit alles door de Indianen werd opgenomen en verwerkt zullen wij nooit te weten komen.

Wel zijn natuurlijk een aantal gebeurtenissen bekend geworden. De eerste beschrijving van deze kusten zijn van de Spanjaarden. Tussen 1595 en 1609 bezochten Sir Walter Raleigh en anderen de kust der Guyana's op zoek naar EI Dorado, het legendarische goudland. Zij werden door de Indianen vriendelijk ontvangen. In 1609 vestigt Harcourt een post aan de Oyapoc, in 1613 gevolgd door een Hollandse post bij Paramaribo. Aanvankelijk zijn de verhoudingen tot de Indianengoed, maar al deze eerste vestigingen moeten na enige tijd ontruimd worden vanwege de aanvallen der Indianen. Echter komt er in 1627 een blijvende vestiging door de Hollanders in Berbice en in 1650 door de Engelsen aan de Suriname. In 1652 worden de Fransen nog eens uit Cayenne verdreven door de Indianen.


Aanvankelijk zullen de Indianen, begerig naar Europese artikelen, een vestiging hebben getolereerd. Naderhand, het gevaar ziende, zullen zij getracht hebben zich van de lastige indringers te ontdoen. Soms waren Engelsen en Hollanders welkome bondgenoten tegen Spanjaarden of andere Indiaanse vijanden. De Europeanen van hun kant leerden al spoedig de vijandige betrekkingen tussen Arowakken en Caraiben hanteren om vaste voet in deze gebieden te krijgen.
Omstreeks 1675 begint er een min of meer systematische indiaanse guerilla op gang te komen veroorzaakt door stoken van de Engelsen die node Suriname aan Holland moeten afstaan, en nog aangewakkerd door minderwaardige handelspraktijken van enige individuele "ruylders". Uit brieven van Goeverneur Heinsius, van Planters en van de Predikant Basseliers blijkt dat de situatie steeds meer uit de hand dreigt te lopen. Een der brieven vermeldt dat: Indien men ook nog met de Indianen langs de kust in oorlog raakt, wij het land zullen moeten verlaten.



Gouverneur Heinsius vermeldt in 1679 dat het aantal blanken in 12 jaar tijd van 1500 tot nog geen 500 is terug gelopen. Vele plantages zijn overvallen, plat gebrand en de inwoners gedood. Nicolaas Combť schrijft in 1679 aan Middelburg dat als hulp uitblijft hier iedereen zal worden vermoord.


In 1686 is in de Para alleen nog een fortje dicht bij de monding intact, alle plantages bovenstrooms zijn door de Indianen verwoest en ontvolkt. De Indianen nemen ook de eerste Afrikaanse slaven mee en leren hen het boslopen en de guerilla, het zijn de wegbereiders van de latere Marrons. Tenslotte gelukte het aan de Gouverneur van Aerssen van Sommelsdijk een vrede met de Indianen tot stand te brengen door militaire acties, maar toch voornamelijk door economische maatregelen. Ook organiseerde hij bezoeken van Indianen aan Nederland teneinde tot een betere verstandhouding te geraken. Bij zijn dood liet van Sommelsdijk een weer in bloei toenemende kolonie achter.

Dat de Indianen een factor van betekenis waren blijkt wel uit schattingen van hun aantal uit die eerste periode. In 1665 geeft een zekere Scott de volgende opsomming: De kust tussen de Suriname en BraziliŽ: 17000 Caraibische gezinnen. In de Marowijne 800 Caraibische gezinnen plus 1400 "Patricoates", die de grootmeesters van het vergif in Amerika worden genoemd. (Zijn deze laatsten mogelijk een sub-groep der tegenwoordige Trio's?)
De boven Suriname en Saramacca werd bewoond door 1900 "Turromacs". Aan de Corantijn 1200 "Sapoyers". Ten westen van de Suriname, langs de kust tot Berbice en Essequibo ongeveer 8000 Arowakken gezinnen. De aantallen moeten natuurlijk met de nodige reserve beschouwd worden, doch tonen niettemin dat zij in staat moeten zijn geweest een ernstige bedreiging te vormen. Echter de aantrekkelijke Europese artikelen en vooral hun permanente onderlinge wrijving en vijandschap hebben tenslotte de doorslag gegeven in het voordeel der kolonisten.


Later hebben vooral Europese en Afrikaanse ziekten die voor de Indiaan nieuw waren, in ernstige mate de kracht der stammen gebroken. Amerika, altijd geisoleerd geweest van de oude wereld, bleef aan vankelijk ook vrij van de nieuwere mensenziekten. De Indiaan vormde in zijn lichaam dan ook niet de anti-stoffen die nodig zijn om aan die ziekten weerstand te bieden. Zo kon het gebeuren dat epidemieŽn als mazelen, waterpokken en recent nog influenza gevolgd door longontsteking, naast tuberculose, tenslotte gehele streken ontvolkten. Ook zijn er aanwijzingen dat malaria in Zuid Amerika onbekend was, doch na de komst der blanken en Afrikanen vele slachtoffers begon te maken. Men zou dus kunnen spreken van een onbewuste bacteriologische oorlog die tenslotte ook de geestelijke veerkracht der Indiaanse stammen moest breken. Het was een strijd zonder uitzicht. Men trok zich hoe langer hoe verder terug in de bossen, wel lerende uit ervaring dat elk contact een dodelijk gevaar inhield. De lange armen van de dood reikten echter ver de rivieren op, helaas voor de meesten te ver. Pas in de moderne tijden begint hun aantal weer toe te nemen en heeft de toekomst een vriendelijker gezicht gekregen hoewel het land dat zij eens bewoonden door anderen in bezit is genomen.



suriname . NU  naar boven



Ontwerp © Webteam ANDA Suriname - Afdeling Nederland - Telefoon   06 1998 7075
Last update:






   ††